1.این هفته کتاب بادبادک باز رو با کلی تاخیر خوندم.نوشته خالد حسینی که یه نویسنده افغان مقیم امریکاس.خیلی تحت تاثیر قرارم داد.

راوی کتاب یک مرد افغانی است(به نام امیر) که زندگیش را از کودکی تا میانسالی نقل میکند.ارتباطش با پدرش،و پسرکی هزاره که فرزند مستخدم خانه شان بوده، و همبازی امیر.

داستان از کمی پیش از سقوط ظاهرشاه اغاز میشود و سرگذشت افغانها را در زمان حضور شوروی،اتحاد شمال طالبان نقل میکند و با حادثه یازده سپتامبر خاتمه میابد.

انچه بر شخصیتهای داستان میگذرد در واقع گوشه ای است از تاریخ افغانها.تجاوز به پسرک هزاره  توسط یک جوان نژاد پرست پشتو،در واقع زهرخند تاریخ است به قوم همواره مظلوم هزاره؛ و کشور افغانستان که یکباره در ان ارامش و کودکی، مثل بادبادکی که نخش بریده شده، متاعی نایاب میگردد.و در پایان کتاب امیر با همین بادبادک است که لبخندی می افریند وپس از سالها ارامش ربوده شده اش را باز پس میگیرد.

2.یک روز با سینا در مورد لارس فون تریه صحبتی داشتیم،و هفته بعد زحمت کشید و پرینتی از مقاله هاش در مورد دگم 95های، فون تریه و داگویل (که فیلم محبوبمه) برام اورد.واقعا عالیه.توصیه میکنم حتمآ بخونیدش.

اینم از لینک ها:

3.سریال نرگس هم به سلامتی تموم شد...گمونم قرار بوده بهروز ایدز بگیره،اخرشو برای جریخه دار نشدن عفت عمومی(!!!) عوض کردن.لابد نسرین باید الگو باشه:منتظر مردی بمونه که با یه بچه رهاش کرده،بعد هم خیلی ابکی ببخشدش.

تنها خلآ قسمت اخر عق زدن نرگس بود برای اعلام شروع حاملگی(و تکمیل شدن ترکمون سریال)، که اون هم به علت تعدد کاراکتر گمونم ازقلم افتاد.

4.اول مهر نزدیکه.این روزها خیلی خواب مدرسه رو میبینم.دلم برای هیجان اول مهر،مانتو وشلوار مسخره مدرسه،بوی کتاب های نو و هیجان خریدن لوازم تحریر خوشگل تنگ شده.یادمه همیشه وقتی کتابهای سال جدید رو بهمون میدادن به محض اینکه میرسیدم خونه تمام کتاب ادبیات رو میخوندم.

اول مهر کلاس اول دبستان یادمه.ساختمون قدیمی مدرسه که به سبک روسی ساخته شده بود، با ایوون و ستونهای چوبی.و کلیسای کوچیک کنار حیاط و قبرستون قدیمی پشت کلیسا که منطقه ممنوعه و جذاب مدرسه بود.صدای بوق کشتی توی  مدرسه از تمام شهر بلند تر شنیده میشد...

 5.خواهرم مسئولیت گروه ادبیات کانون هستیا رو بر عهده گرفته،و قراره هر هفته کارگاه نوشتن برگزار کنه. در کنارش نوشته های دوستان  شامل شعر،داستان،نقد شعر،کتاب یا فیلم ،البته از منظر زنانه،روی سایت هستیا قرار میگیره.اولین جلسه جمعه بعد برگزار میشه.

هرکس مایله تو این جلسات شرکت کنه میتونه از طریق ای-میل اطلاعات بیشتری بگیره.

6.دیروز یه ای-میل داشتم از یه اقای ایتالیایی.مدیر سایتی بود که نقاشی پست ویکتور خارا رو ازش گرفتم.طبعآ نتونسته بود نوشته ها روبفهمه، خیلی خوشحال شده بود که ویکتور خارا در ایران هم شناخته شده اس و این قدر براش جالب بوده که توی سایش در این مورد نوشته و به وبلاگم لینک داده.راستش برای من هم این توجهش خیلی عزیز بود.نامه اش رو به نام ازادی،صلح و دموکراسی تموم کرده بود.

 7.این شعرشاملو هم به خاطر تو ،تو که برام مفهوم فاصله رو از بین بردی.

خیلی دوستت دارم.

    فراقی
چه بی تابانه می خواهمت ای دوریت ازمون تلخ زنده به گوری!
چه بی تابانه تورا طلب می کنم!
بر پشت سمندی
         گویی
              نوزین
             که قرارش نیست.
و فاصله
تجربه ای بیهوده است.

بوی پیراهنت،اینجا
و اکنون._

کوهها در فاصله سردند.

دست
      در کوچه و بستر
حضور مآنوس دست تو را می جوید،
و به راه اندیشیدن
یآس را رج می زند.

بی نجوای انگشتانت
فقط._
و جهان از هر سلامی خالی است.